บทที่ 32 ตำรับรัก 27

เฉิงอี้คังหัวเราะเสียงห้าวทุ้ม และช่วยไม่ได้เลย ที่น้ำเสียงกับสีหน้าเขายามนั้น จะทำให้ทุกคนหวาดผวาไปตามๆ กัน “ดี ข้าชอบที่พวกเจ้าทุกคน ต่างเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน เช่นนี้จึงไม่แปลกใจว่า เหตุใดหลายปีที่ผ่านมา เมืองลั่วสือจึงมีคนรวยแค่หยิบมือ ส่วนคนยากจนก็ไม่อาจลืมตาอ้าปาก ฮึ อย่าว่าแต่เนื้อหมาเลย ต่อไ...